Bridgefestival Madeira

madeira

Het jaarlijkse, internationale bridgefestival op Madeira is ook onder Nederlandse bridgers populair. Dat konden we al vaststellen op Schiphol, waar Harry Burmania, Willem Flisijn en ik op 5 november tegen vijf uur ’s ochtends (!) arriveerden om het vliegtuig te halen voor de vlucht naar dat Portugese eiland in de Atlantische Oceaan, voor de Noordwest-Afrikaanse kust. Op uitnodiging van John Linse en zijn vrouw Henneke, die al op Madeira waren en alles voor ons geregeld hadden.

Zeven dagen kaarten, een dagje een warming-up paren, drie dagen serieus parenbridge in het grote toernooi – ruim 200 paren – en daarna nog vier dagen viertallen, het hoofdevenement met zo’n 100 deelnemende teams. Vele uit Nederland, maar ook Portugal, IJsland, en de Scandinavische landen waren ruim vertegenwoordigd. De toernooi-organisatie meldde dat er tachtig deelnemende nationaliteiten waren, waaronder ook die van Barbados en Koeweit. John en ik kwamen nogal wat IJslanders tegen. Niet altijd even plezierig, voornamelijk omdat ze, zodra uitleg van biedingen werd gevraagd, ineens geen Engels meer bleken te beheersen. Eén keer leidde dat tot een stevige aanvaring tussen John en een IJslander, maar de laatste verdient toch een compliment: nadat we de rest van de spellen in een ijzige (IJslandse?) atmosfeer hadden afgewerkt, bood hij grootmoedig zijn excuses aan, om dat nog eens te herhalen tijdens het slotdiner.

Denk niet dat je alleen maar zit te kaarten: op de meeste dagen wordt pas halverwege de middag begonnen, waarna je om negen uur ’s avonds een restaurantje induikt. Voor een degenvis of een paar flinke sardines van de grill, of een schaal zeefruit, of, Harry’s favoriet, een bord spaghetti karbonade. Wie Willems eetgewoonten kent, zou zich hebben verbaasd: hij at echt alles, zelfs gegrilld rundvlees in een jasje van laurier en knoflook. Op voorwaarde dat hij bij het ontbijt chocopasta op zijn brood mocht smeren, dat dan weer wel.

Verder ontspan je je brein overdag in opdracht van John met het oefenen van je golfswing. Zo ploegden Willem en ik met een ijzer-9 de oefenrange van een golfbaan aan de andere kant van Madeira om, de plaggen meestal verder slaand dan het balletje. Waarna ik John, Willem en Henneke echter nog wel even liet zien hoe je met de grote knuppel (driver heet dat ding, heb ik me laten vertellen door Koos) de bal over een ravijn van zo’n tweehonderdveertig meter slaat.

Helaas zag Harry dat niet. Wat bij vertrek nog een beetje last van een bilspier was, ontwikkelde zich binnen een dag tot een fenomenale ischias – mijn diagnose, maar ik ben geen medicus (inmiddels is gebleken dat het gaat om een hernia). Ondanks een kilo paracetamol, aangevuld met andere mollen, hem toegestopt door Henneke en anderen, werden lopen, zitten en liggen allemaal even pijnlijk. Harry had dus een zware week en hij moest zich onttrekken aan ons recreatieve programma. Intensieve telefonische communicatie met vriendin Karin hield hem in zoverre nog een beetje op de been dat hij wel kon bridgen.

In de paren hadden we beide een aardige eerste zitting en een rampzalige tweede. In de derde herstelden John en ik ons een beetje, Harry en Willem daarentegen uitstekend, met nog een prijsje als resultaat.

Bijzonder vermelding verdient een initiatief van een Noordhollandse deelnemer en Madeira-veteraan. Hij had een tapasrestaurant geregeld voor een gezamenlijk etentje met zijn bridgevrienden en -clubgenoten na afloop van een van de zittingen en nodigde ook ons uit. Met zijn pakweg twintigen beleefden we een prachtig avondje met leuke kennismakingen, veel sterke bridgeverhalen, veel wijnen en nog veel meer zeer uiteenlopende gerechten.

In de viertallen ging het aanvankelijk redelijk goed: we werkten ons gestaag op naar de hoogste 22 tafels van de pakweg 100. Die tafels stonden in een aparte speelzaal, de elitezaal dus. Ook daar stegen we eventjes, maar toen werden we platgewalst door het team van Wubbo de Boer. Daarna was de schwung eruit. Uiteindelijk haalden we 129,7 uit twaalf, goed voor een 39e plaats.

De terugreis – van Harry, Willem en ik; John en Henneke bleven nog een paar dagen – werd een avontuur op zichzelf. Bij het opstijgen sloeg het staartstuk van de Transavia-Boeing tegen de startbaan, waarna we op halve kracht, op geringe hoogte en begeleid door jagers van de Portugese luchtmacht over de Atlantische Oceaan naar Faro sukkelden voor een noodlanding. Ik heb Harry maar niet gevraagd of hij wel kon zwemmen met zijn kwaal. In Faro werd de schade geïnspecteerd. Die bleek mee te vallen, zodat we na een klein uur door konden vliegen en alsnog Schiphol wisten te bereiken.

Het draaide natuurlijk om bridge en daarom een paar handjes met de vraag wat je uitkomt.

Hand 1
Dit heb je als oost (N/OW) ScH8 Ha102 RuHV654 KlB842.
De bieding:

West

pas
pas

Noord
pas
1Ha
4Ha
Oost
pas
pas
allen pas
Zuid
1Kl
3Ru

1Ha: noord kan even lange of langere ruiten hebben
3Ru: singleton/renonce ruiten met hartenfit

Wat kom je uit?

Hand 2
Dit heb je als oost (Z/-) ScB962 Ha106 RuA KlHB9875.
De bieding:

West

pas
3Kl
Dbl

Noord

1SA
3Ru
pas

Oost

2Kl
pas
pas

Zuid
1Sc
2Sc
3SA
pas

Wat kom je uit?

Hand 3
Dan deze, uit de viertallen. Je bent noord (O/Allen)
ScA5 HaV842 Ru432 Kl9764.
De bieding:

West

1Sc
4Kl
4SA
6Kl

Noord

pas
pas
pas
pas

Oost
1Kl
2Ru
4Ru
5Sc
6Sc!
Zuid
pas
pas
pas
pas
allen pas

Aan het gefrons van west heb je al kunnen zien dat er iets niet deugt in de bieding van OW en dat blijkt als je partner uitkomt met Ru6. In de dummy komt namelijk dit: ScV653 HaAH5 RuH7 (?) KlHVB10.

Hoe ga je dit verdedigen?

Hand 1
Die eerste hand komt uit de paren. We speelden tegen de winnaars van vorig jaar, maar gelukkig vertelde John me dat pas toen we de tafel hadden verlaten. Met zo’n 70 procent op zak.

Ik dacht: links van mij zitten een goeie klaverkleur, een singleton ruiten en een vierkaart harten. Ruiten uit heeft geen zin en troef zou wel eens een troefprobleem voor de leider kunnen oplossen. Klaveren uit valt zonder meer af. Het lijkt erop dat we haast moeten maken met het maken van slagen. Toegegeven, het is niet bepaald een parenuitkomst, maar ik legde toch ScH op tafel.

Het hele spel:

Na een RuH-uitkomst voor het aas kan het zo gaan: KlA, KlH, klaveren getroefd, ruiten getroefd, klaveren getroefd, HaV en troef. Noord verliest alleen twee schoppenslagen, maakt dus 4Sc plus één en schrijft een prima score bij.

Of zelfs zo (wat me werd verteld in dat tapasrestaurantje): in slag twee RuB, gedekt en getroefd, KlA, klaveren getroefd, Ru10 (schoppen weg uit zuid) en schoppen na voor ScH. Troef na uit oost, genomen met HaH, klaveren getroefd, HaV en troef naar HaH. OW krijgen dan alleen een schoppenslag en NZ krijgen 90 procent.

Maar na de uitkomst van ScH ging het zo: schoppen na voor het aas van John en weer schoppen, die ik voortroefde met Ha10. Die werd overgetroefd met HaH en kijk naar Johns troefbezit: ineens had hij met HaB95 een troefslag! Voor een goeie score voor ons.

Hand 2
Dit is een spel met een verhaal. John had al de hele zitting tegen rommel aan zitten kijken, zelden wat kunnen bieden, niet één spel mogen afspelen en in het tegenspel amper iets van betekenis kunnen doen. Na afloop van het spel bleek dat hij even meende zelf uit te mogen komen. Nee dus. Misschien had ik dat al moeten bedenken eer ik uitkwam.

Zo’n doublet vraagt om een klaveruitkomst en belooft een plaatje … als je partner moet uitkomen dus. Ik kwam suf uit met een kleine klaveren. Maar als hij dat plaatje heeft – en dat zal dan wel KlV zijn, kan ik net zo goed uitkomen met KlH, want John heeft 3Kl geboden en heeft dus een driekaart.

Het hele spel:

Een uitkomst van KlH berooft de dummy direct van KlA. Als noord erop vertrouwt dat de schoppen lopen en ScA slaat gaat hij down. Ja, hij kan 3 sans maken als hij na KlA een kleine schoppen uit de dummy speelt, maar dat moet hij nog maar doen. Na de uitkomst van een kleine klaveren, voor
Kl10, had de leider een makkelijk parcours.

Hand 3
Het derde probleempje hebt u natuurlijk goed opgelost. Zodra de leider troef speelt opstappen met ScA en klaveren na. Die troeft je partner: eentje down. Met dank aan oost die een kouwe 6Kl inruilde voor 6Sc.

Het hele spel:

Weliswaar ging bij ons 6Sc zo eentje down, maar als team leverden we een handvol imps in op dit spel. Na een 2 sans opening van Harry (west) gingen Harry en Willem ook naar 6Sc, maar bij hun zat dat op de westhand. Zuid haalde een Lightner-doublet van stal. Dat had Harry kunnen (moeten?) inspireren tot weglopen naar 6 sans, wat erin zit: vijf slagen in klaveren, drie in ruiten, twee in harten en twee in schoppen via de snit op ScB. Maar iedereen bleef zitten. Noord vond de klaveruitkomst, zag zuid troeven, kwam met ScA aan slag en kon zuid nog een tweede introever geven: twee down en min 300 voor Harry en Willem, netto dus min 250 voor team Linse. Overigens nam Willem het zichzelf kwalijk dat hij niet zodanig had gemanoeuvreerd dat hij Harry de keus tussen 6Kl en 6Sc had kunnen geven: Harry zou vermoedelijk gepast hebben op 6Kl.

Hand 4
Het spel dat het meest werd bediscussieerd was het volgende, uit de viertallenwedstrijden:


Met Wubbo de Boer – Agnes Snellers NZ en ik en John OW, werd ik als oost leider in 3 sans, zonder dat NZ zich gemeld hadden in de bieding.

Agnes verzon de bijzondere uitkomst van Ru9. Je kunt proberen Wubbo te beledigen door de boer te leggen, maar dekken doet hij natuurlijk niet. Je neemt de slag met de heer. Hoe negen slagen maken (ik kwam tot acht)? En als je dat met open kaarten vindt, zou je het dan ook single dummy zo gedaan hebben?

Tot slot een woord van dank aan John en Henneke. Zij maakten deze Madeira-trip mogelijk, bij wijze van Johns verjaardagsfeestje. Voor een volgend feestje hebben John en ik ons licht opgestoken bij het Sun, Sea and Slams-vrouwenteam van Barbados: die hadden wel oren naar het idee om ons te laten deelnemen aan de selectiewedstrijden voor het nationale team van Barbados (dat staan de reglementen van de NBB van Barbados toe). Als we ons plaatsen en vervolgens winnen van Trinidad en Tobago, gaan we naar de Bermuda Bowl. Ik weet zeker dat Harry, mocht zijn been hem zodanig plagen dat deelname medisch niet verantwoord is, hij dat desnoods laat amputeren. We houden u op de hoogte.

Hans van der Heijde

Dit bericht is geplaatst in Verslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *