Twee gedichten van Judith Nieken (8)

 

VERRADERLIJK MOOI

De lente hijst zich in bedwelmend groen
En lokt ons door te lang gesloten ruiten
In weerwil van de kabinetsbesluiten
Bestormen we het park en het plantsoen

Daar vormen we één menselijke klont
Het water loopt corona in de mond…

JN

 

LICHTPUNTJE

We kunnen in fysieke zin
Elkaar al lang niet meer bereiken
Maar schatten, houd de moed erin
Door collectief vooruit te kijken

Tot na de winter en de lente
Tot na de zomer als het moet
We houden (inclusief de rente)
Een hoop genegenheid tegoed

Wat nu niet kan in deze bubbel
Dat doen we later lekker dubbel

JN

Dit bericht is geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink.

2 reacties op Twee gedichten van Judith Nieken (8)

  1. Gerard Brattinga schreef:

    geweldig!

  2. Sita Reinsma schreef:

    Leuk gedicht, grappig verwoord

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.