Waar is Patton?

vraagtekenOp 2 maart jl. deed wij, Harry Burmania – Willem Flisijn met John Linse en ik, mee aan het 39e EGBC Viertallentoernooi. EGBC bestaat niet meer en is opgegaan in BC De Zeerob, maar die laatste club organiseert dat toernooi nog steeds en zonder de naam te wijzigen. Een aardig gebaar jegens de EGBC’ers van toen, waarvan eentje, Bert Paping, de boel regelt.

Met verve, zo krijg ik elk jaar in januari van hem te horen dat hij ervanuit gaat dat er weer een Leeuwarder delegatie zal verschijnen. Dat pleeg ik toe te zeggen, maar niet zonder daaraan de voorwaarde te verbinden dat hij met een viertal inschrijft voor het BCL-Patton toernooi. De eerlijkheid gebiedt me hier toe te voegen dat de Groninger delegatie in Leeuwarden meestal een stuk groter was de Leeuwarder in Groningen.

Meermalen werd mij op 2 maart in Groningen de vraag gesteld vraag was: wanneer is dat Patton toernooi van BCL eigenlijk? Toch ook altijd rond deze tijd? Leuke formule, Patton. We willen wel inschrijven, maar zien het nergens vermeld.

Ik moest het antwoord schuldig blijven. Nog niets over gehoord of gezien.

Toernooien gaan wel eens niet door wegens gebrek aan inschrijving, maar dat kan hier (vooralsnog?) het geval niet zijn. Zonder aankondiging geen inschrijving, immers. Van een besluit tot opheffing herinner ik mij niets. Siebren de Boer eens gevraagd, want die organiseerde in het verleden dat Patton toernooi nogal eens, meen ik. Nee, hij wist niets van een besluit tot opheffing, noch was hem iets gevraagd.

BCL-bestuurders, wat is hier aan de hand?

Over naar het EGBC-toernooi. Wij verloren één partijtje met 14-6, wonnen er eentje met 16-4 en de andere vier wonnen we met 12-8. Niet gek, maar ook niet geweldig. We werden er vierde mee.

Voor hilariteit zorgde – achteraf – de wedstrijd tegen een sterk Gronings team, waarvan John en ik Kees Verkade en Paul Jansen troffen.

Dit was het tweede spel:


Klik op next voor het spelverloop.

John heeft een gruwelijke hekel aan lichte openingen, vandaar zijn pas. Maar daarna pleegt hij enthousiast te gaan meedoen.

Ik (noord) kwam uit met KlH en ging door met KlA en klaveren na, voor Johns KlV. Een hele fijne ScV na, voor ScH. Als Kees nu een ruitentje introeft, is er een parcours waarmee hij de schade beperkt tot drie down, voor 800. Maar hij vervolgde met HaA en HaH, door mij getroefd. ScB na, voor het aas. Harten na (waar ik een ruiten op weg deed) voor John, die ruiten naspeelde, getroefd door Kees. Mooi zo: ik deed ¨A weg. Weer harten, waar ik mijn laatste ruiten op weg deed, voor John, die nog een harten kon incasseren, waar ik Kl2 op kwijt kon. Daarna zat ik, met John aan slag, met Sc108 achter Kees’ Sc97, goed voor de laatste twee slagen. Vier down, 1100 voor ons. “Jullie zullen begrijpen dat ik een iets andere voorstelling had van de afloop van dit spel”, zei Kees deemoedig.

In de andere spellen gebeurde niet veel, maar zaten wij in de meeste aan de goeie kant van de score, dachten we. We rekenden op een dikke overwinning.

Uitslaan. Het eerste spel viel tegen en kostte 6 imps. Maar toen kwam onze 1100. Harry: “Goh, hebben jullie ook 1100? Mooi hoor, dan is die van ons weggepoetst, wij gingen in 2Ru voor 1100”. 2Ru? Ja, bij hun was wel 1Ha geopend met de noordhand, Harry 1Sc, pas, pas, Doublet, pas, pas. Waarna Willem eieren voor zijn geld dacht te kopen door weg te lopen naar 2Ru, maar in een struifstorm belandde.

Frappant: als Willem blijft zitten in 1Sc gedubbeld en Harry vindt de speelwijze die tot vijf slagen leidt, dan scoren we als team 1100 min 500 = 600 oftewel 12 imps op dat spel. Min 800 zou evengoed nog 7 imps hebben opgeleverd. In 2Ru kom je bij de juiste verdediging nooit verder dan vier slagen.

Daarna een spel waar we 8 imps op wonnen (wij 3Kl +1, andere tafel 3 sans kwetsbaar min 2). Volgende spel: wij plus 50, zeg ik, had plus 100 kunnen zijn, zal wel 2 imps kosten. Nee,  kost 1050, zegt Harry. Huh? Nog een min 1100? Aangezien er geen verklaring voor die score is die ook maar in de buurt komt van enige redelijkheid, laat ik verdere informatie achterwege. Kostte 14 imps.

En toch … We noteren nog een plus 11 voor een 3 sans plus 2, waar ze aan de andere tafel in slem down gingen. En een plus 6 voor een dubbele deelscore, waar we hooguit 2 imps verwachtten wegens een paar overslagjes cadeau in 1 sans.

Meegeteld? Eindscore in imps 25-19 voor ons, goed voor 12-8 in WP’s!

Ik ging naar buiten voor een sigaretje en stuitte daar op spelers die het over ons spectaculaire scoreverloop hadden: “Je gaat in een setje van 8 spellen twee keer voor 1100, maar je wint desondanks dat setje. Welke conclusie trek je dan?”
“Dat je alle biertjes van je nevenpaar voor je rekening gaat nemen!”

Een mooie conclusie, die me doet bedenken dat zo’n morele plicht in het Jannes van der wal Denksportcentrum in Groningen niet echt een aanslag op je portemonnee betekent. Uiterst schappelijke prijzen, ook voor het prima broodje gehaktbal dat tot de lunchtraditie behoort van menige veteraan onder de deelnemers.

Met 14 teams (van gemiddeld tweede divisie niveau) was deze 39e editie van het EGBC Toernooi verre van ruim bezet.

Maar ja, het is nu eenmaal al jaren zo dat dit soort toernooien, gericht op puur wedstrijdbridge, zelden tientallen teams trekken. Café-drives en soortgelijke evenementen doen het goed, maar daar staat het recreatieve element voor de meeste deelnemers voorop. Daar is niks mis mee, maar het betekent natuurlijk niet dat daarmee puur wedstrijdbridge in toernooivorm aan bestaansrecht heeft ingeboet. Daarom behoort elke zichzelf serieus nemende club ook daar een platform voor te bieden.

Ten slotte, iedereen die op 2 maart meedeed zal beamen dat het voor de 39e keer weer een zeer plezierige dag was, die voor de zoveelste keer bewees dat puur wedstrijdbridge zeker niet een minder aangename atmosfeer kent dan recreatiebridge.

Hans van der Heijde

Dit bericht is geplaatst in Verslagen. Bookmark de permalink.

2 Responses to Waar is Patton?

  1. Hester Gast schreef:

    Absoluut waar, Hans! Helaas was ikzelf dit keer niet van de partij, maar uit jarenlange deelname kan ik beamen dat dit één van de leukste 4-tallentoernooien in Nederland is.

    Overigens ontving ik vandaag van mijn mixed maatje Bas van Roosmalen een uitnodiging voor een zeer aantrekkelijk toernooi in Deventer op zaterdag 20 april a.s. Paren weliswaar, maar de uitnodiging ziet er zo aanlokkelijk uit, dat ik Siebren en mij direct heb opgegeven. Als we tenminste nog mee kunnen doen want het gaat hard met de inschrijvingen. Als je geïnteresseerd bent: zie http://www.bc isala.nl of http://www.nbbclubsites.nl/10009/pagina/989540

  2. Wim Ooiman schreef:

    Bij dat pleidooi voor Patton sluit ik me graag aan!

    Groet

    Wim Ooiman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.